IPv6 w praktyce

• Rozpoznasz zakresy i role adresów IPv6.
• Wyjaśnisz relację RA, SLAAC i DHCPv6.
• Sprawdzisz trasę, sąsiadów i DNS w Windows oraz Linux.
• Zaprojektujesz bezpieczne laboratorium dual stack bez NAT66.

Wymagania wstępne

• Podstawy IPv6
• Modele OSI i TCP/IP

Prefiks opisuje część sieciową. W typowej podsieci LAN SLAAC używa /64. Adres link-local jest niezbędny nawet wtedy, gdy interfejs ma adres globalny.

Neighbor Discovery Protocol korzysta z ICMPv6. Router Solicitation (RS) prosi o informacje routera, Router Advertisement (RA) ogłasza prefiksy i trasę domyślną, Neighbor Solicitation/Advertisement (NS/NA) obsługuje rozpoznawanie sąsiadów i Duplicate Address Detection, a Redirect może wskazać lepszy next hop na łączu.

ICMPv6 jest częścią działania IPv6, między innymi Path MTU Discovery. Bezrefleksyjne blokowanie ICMPv6 może zerwać autokonfigurację, wykrywanie sąsiadów albo komunikację po ścieżce o mniejszym MTU.

• DAD sprawdza, czy adres nie jest już używany.
• Brama domyślna (default gateway) jest poznawana przez RA, nie przez klasyczną opcję DHCPv6.
• Neighbor cache nie jest tablicą routingu.

Aktualną specyfikacją DHCPv6 jest RFC 9915, Internet Standard STD 102 ze stycznia 2026 r., który zastąpił RFC 8415. DHCPv6 może dostarczać adresy, delegowane prefiksy i inne parametry, działając stateful albo stateless. RA i DHCPv6 uzupełniają się; nie należy przenosić modelu DHCPv4 wprost do IPv6.

Temporary Address Extensions mogą zmniejszać korelację aktywności klienta, podczas gdy stabilny adres może być potrzebny do usług i zarządzania. Polityka zależy od roli hosta.

Rekord AAAA mapuje nazwę na IPv6. Dual stack udostępnia IPv4 i IPv6 równolegle, a mechanizmy Happy Eyeballs ograniczają opóźnienie przy wyborze działającej ścieżki. Migracja nie wymaga NAT66; preferuje się poprawne filtrowanie i routing end-to-end.

• Sprawdź odpowiedź AAAA niezależnie od samej łączności IPv6.
• Nie zakładaj, że obecność adresu IPv6 oznacza działającą trasę do Internetu.
• Adresy tymczasowe nie zastępują firewalla ani aktualizacji.

Na łączu z wieloma interfejsami adres link-local może wymagać identyfikatora strefy, np. fe80::1%eth0 lub odpowiedniego indeksu w Windows.

# Windows PowerShell
Get-NetIPAddress -AddressFamily IPv6
Get-NetRoute -AddressFamily IPv6
Get-NetNeighbor -AddressFamily IPv6
Resolve-DnsName example.com -Type AAAA
ping -6 example.com

# Linux
ip -6 address show
ip -6 route show
ip -6 neigh show
getent ahosts example.com
ping -6 -c 4 example.com

• Użyj dwóch własnych maszyn w izolowanym segmencie laboratoryjnym.
• Zanotuj adresy link-local, rzeczywisty adres globalny, jeśli został przydzielony, trasę domyślną oraz źródło DNS. Prefiks 2001:db8::/32 pozostaw wyłącznie w dokumentacji topologii.
• Sprawdź ping po link-local z identyfikatorem strefy, a następnie po rzeczywiście przydzielonym adresie globalnym, jeśli laboratorium go udostępnia.
• Porównaj odpowiedzi A i AAAA dla example.com.
• Nie dodawaj NAT66; w laboratorium użyj routingu i filtrowania odpowiedniego do topologii.

• Traktowanie DHCPv6 jako źródła bramy domyślnej.
• Blokowanie całego ICMPv6.
• Mylenie link-local z adresem routowalnym między podsieciami.
• Używanie prefiksów innych niż dokumentacyjny 2001:db8::/32 w publicznych przykładach.
• Zakładanie, że IPv6 wymaga NAT dla bezpieczeństwa.

1. Wyjaśnij, które komunikaty NDP uczestniczą w SLAAC i DAD.
2. Porównaj stanful DHCPv6 ze stateless DHCPv6 i wskaż źródło trasy domyślnej.
3. Na własnym hoście zapisz adres, trasę, sąsiada i rekord AAAA bez zmiany konfiguracji.

• RA dostarcza informacje o routerze i może wspierać SLAAC oraz RDNSS.
• DHCPv6 według RFC 9915 może działać stateful lub stateless, ale nie zastępuje RA w przekazywaniu bramy.
• ICMPv6 i NDP są niezbędne do poprawnego działania IPv6.

• Routing
• DNS
• Diagnostyka

• RFC 8200 — IPv6 Specification
• RFC 4291 — IPv6 Addressing Architecture
• RFC 4861 — Neighbor Discovery
• RFC 4862 — SLAAC
• RFC 9915 — DHCPv6 (obsoletes RFC 8415)
• RFC 8106 — RDNSS in Router Advertisements
• RFC 8981 — Temporary Address Extensions