Zapisz ISO na pustym nośniku w trybie obrazu dysku lub podłącz je jako nośnik do testowej maszyny z włączoną nested virtualization. Uruchom host z nośnika i wybierz instalator graficzny albo terminalowy.
Zaakceptuj licencję, wybierz docelowy dysk oraz opcje systemu plików. Dla pojedynczego dysku laboratoryjnego ustawienia domyślne są punktem startowym; ZFS wymaga świadomego planu pamięci, liczby dysków i redundancji.
Uwaga: Instalator usuwa dane z wybranego dysku. Przed zatwierdzeniem sprawdź model, pojemność i kopię zapasową; odłącz dyski, których instalator nie powinien dotknąć.
Oczekiwany rezultat
- Instalator wskazuje wyłącznie przeznaczony dysk.
- Wybrany system plików odpowiada liczbie dysków i celowi laboratorium.
- Nie ma ostrzeżeń o braku wymaganej architektury lub pamięci.